1. ಮನಂಗೂಡು

    ♪ manangūḍu
    1. (verb)
    2. = ಮನಗೂಡು.

  2. ಮನಂಗುಡು

    ♪ mananguḍu
    1. (verb)
    2. = ಮನಗೊಡು.

  3. ಮನಂಕಿಡು

    ♪ manankiḍu
    1. (verb)
    2. = ಮನಂಗೆಡು.

  4. ಮನಂಗಿಡು

    ♪ manangiḍu
    1. (verb)
    2. = ಮನಂಗೆಡು.

  5. ಮನಂಗೆಡು

    ♪ manangeḍu
    1. (verb)
    2. to have bad, negative opinion on (another); to dislike; to feel aversion to.
    3. to lose courage or confidence.

  6. ಮನಂಗೊಡು

    ♪ manangoḍu
    1. (verb)
    2. = ಮನಗೊಡು.

  7. ಮಾನಂಗೆಡು

    ♪ mānangeḍu
    1. (verb)
    2. = ಮಾನಗೆಡು.

  8. ಮೋನಂಗೆಡು

    ♪ mōnangeḍu
    1. (verb)
    2. (the vow of refraining from speech) to be broken; to break one's silence.

  9. ಮಣ್ಣಂಗಟ್ಟಿ

    ♪ maṇṇangaṭṭi
    1. (noun)
    2. a lump of mud.
    3. (fig.) a worthless or useless thing.